Vertakken

Gek, hoe woorden ineens betekenis kunnen krijgen. Zo kwam vorige week het woord ‘vertakken’ bij me binnen. Als krachtige metafoor voor hoe we ons leven kunnen organiseren; vloeiend en moeiteloos verdergaand. Meenemen wat goed is, stoppen met wat niet meer werkt en zoeken naar nieuwe paden. Vertakkend; als een rivier, een boom, een blad. Groeiend, als in de natuur.

Een manier van kijken die mij helpt bij het vloeiend organiseren is die van ‘de spin’ en ‘de zeester’. De spin met zijn centrale brein stuurt de informatie naar de rest van het spinnenlichaam. Wordt er centraal bedacht ‘we gaan naar rechts’, dan gaan de poten ook naar rechts. Bij de zeester werkt het anders, er is geen centraal brein. Elke cel heeft informatie die van belang is voor het gehele functioneren van de zeester. Voelt een cel in arm 1 ‘deze stroming volgend leidt naar een maaltijd’ dan deint de hele zeester mee die kant op. Wordt er gevaar waargenomen in een cel van arm 3’, dan volgt de zeester radicaal deze informatie en beweegt de andere kant op. Verliest de zeester een arm, dan groeit hij gewoon weer aan … alle informatie zit namelijk in iedere cel.

Er verschijnt steeds meer ‘zeester’ in ons huidige organisatiejargon: zelforganisatie, wholeness (helen in plaats van fixen),  holacracy (distribueren van macht), deep democracy (minderheidswijsheid benutten in meerderheidsbesluit), inclusief leiderschap (feminiene én masculiene bron in balans in ieder mens), evolutionairy purpose (de toekomst ontvouwt zich, is niet maakbaar), de wereld van informatie & energie (het collectieve bewustzijn waar we allemaal uit kunnen tappen) en circulaire economie (delen & ruilen).

Én we hebben ons huiswerk te doen in het leven. Elke dag weer op zoek zijn naar ‘schone’ intenties, relaties en acties. Als we die blijvend onderzoeken, dan zorgen we er met elkaar voor dat er nieuwe ‘schone’ vertakkingen kunnen ontstaan die hun eigen weg zullen vinden. Schoonheid én natuurlijke groei.

Ik ben dan ook hoopvol naar de toekomst die zich aan het ontvouwen is. Dat we op weg zijn naar vitale communities waar we moeiteloos ons werk doen. Bezield, al ons talent inzettend voor het grotere geheel, vanuit goede relaties met onszelf & elkaar en met duurzame resultaten voor mens & moeder aarde.

Ik geef me over en ga waar de stroom me heen brengt…..

Wat me bezig houdt in het ‘zeester-organiseren’:

  • Pas toen ik werkelijk losliet, in dit geval het onderzoeksprogramma ‘The source of feminine leadership’, ontstond er ergens anders een beweging die werkelijk verder ging. Door mensen bij wie het licht volledig aanging en die zelf doorbouwden op het eerdere resultaat. Zo werd SOUL geboren; een programma over ‘The source of universal leadership, met initiatoren Ellen Waenink en Priscylla Beentjes.
  • Heb je het DNA nodig van de vorige zeester? Hoe houd je het DNA levend van de oorspronkelijke bron en is dat nodig?

Met dank aan ‘The starfish and the spider’ – Ori Brafman & Rod Beckstrom

 

Ontvlammen vanuit de ziel

Conflicten die ontvlammen vanuit de ziel ….

Ken je dat, een boek weer eens openslaan en totaal gegrepen worden door 1 zin. Bij mij was het deze:

‘In de meeste organisaties hebben we teveel conflicten die ontvlammen vanuit ego en te weinig conflicten die ontvlammen vanuit de ziel’

Frederic Laloux, Reinventing Organizations

Voor ‘Holding Space’ – een onderzoeksprogramma voor nieuwsgierige veranderaars – was ik op zoek naar inzichten over het thema ‘Conflict als start van creatie’. Allerlei vragen kwamen bij me op: ‘hoezo hebben we conflicten nodig om te creëren?’, ‘als we werken vanuit gelijkwaardige relaties en zelforganisatie hebben we dan nog conflicten? en ‘conflicten die ontvlammen vanuit de ziel, waarom resoneert dat zinnetje zo bij mij?

Ik ging op pad en mijn zoektocht leidde langs verschillende veranderkundige hulpbronnen, mijn manier om te ordenen…..

Veel wisdomkeepers én gewone stervelingen spreken zich uit over de veranderende tijd waarin we leven. Pas een prachtige film gezien ‘Down to earth’, echt de moeite waard en draait nu in de filmhuizen! Hierin gaat een gezin op reis om de wijsheid van wisdomkeepers te ontmoeten en verder te brengen. Mij persoonlijk raakt de positieve insteek van de film; overal op de wereld signaleren Earth Keepers dat we in een tijd van transformatie leven en dat ‘the common people’, jij en ik, die verandering ten goede gaan mee-maken!

Wat is dan die transformatieve stap waar we voor staan, de verwarrende tijd waarin we leven? Spiral Dynamics is een evolutionair ontwikkelingsmodel om hiernaar te kijken, met bijpassende waardesystemen. Dit model geeft een mooi doorkijkje in onze steeds complexere samenleving en het inzicht dat de oplossingen van vandaag niet geschikt zijn voor de vraagstukken van morgen. We evolueren als samenleving, als organisatie en als mens. Problemen kunnen niet worden opgelost op hetzelfde bewustzijnsniveau als waar ze gecreëerd zijn. Onze samenleving staat momenteel op zijn grondvesten te trillen ….. tijd voor een ruimer bewustzijn, een nieuw wereldbeeld en nieuwe ordeningsprincipes ….. om de quantumsprong de nieuwe tijd in te maken met elkaar.

Frederic Laloux schrijft daar bezield over. Hij onderzoekt de sprong die pionier-organisaties van ‘oranje’ naar ‘cyane’ praktijken maken. Van de ‘machine’metafoor naar de ‘living system’metafoor. Veranderingen gebeuren in de natuur de hele tijd, volgens een zichzelf organiserende drang die uit elke cel & organisme voorkomt, zonder behoefte aan centraal gezag dat commando’s geeft. Zo kunnen organismen groeien als een ecosysteem dat evolueert naar meer heelheid, complexiteit en bewustzijn. Gevoed worden door de evoluerende kracht van het leven zelf? Kunnen we dat ook laten gebeuren in onze organisaties?

Een manier van kijken die mij helpt bij het organische organiseren is die van ‘de spin’ en ‘de zeester’. De spin met zijn centrale brein stuurt de informatie naar de rest van het spinnenlichaam. Wordt er centraal bedacht ‘we gaan naar rechts’ dan gaan de poten ook naar rechts. Bij de zeester werkt het anders, er is geen centraal brein. Elke cel heeft informatie die van belang is voor het gehele functioneren van de zeester. Voelt een cel in arm 1 ‘deze stroming volgend leidt naar een maaltijd’ dan deint de hele zeester mee die kant op. Wordt er gevaar waargenomen in een cel van arm 3’, dan volgt de zeester radicaal deze informatie en beweegt de andere kant op. Verliest de zeester een arm, dan groeit hij gewoon weer aan … alle informatie zit namelijk in iedere cel.

Er verschijnt steeds meer ‘zeester’ in ons huidige organisatiejargon: zelforganisatie, wholeness (helen in plaats van fixen), holacracy (distribueren van macht), deep democracy (minderheidswijsheid benutten in meerderheidsbesluit), inclusief leiderschap (feminiene én masculiene bron in balans in ieder mens), evolutionairy purpose (de toekomst ontvouwt zich, is niet maakbaar), de wereld van informatie & energie (het collectieve bewustzijn waar we allemaal uit kunnen tappen) en circulaire economie (delen & ruilen).

Frederic Laloux heeft het over 3 organiseerprincipes die de cyane praktijken kenmerken. Het zijn organisaties met een ‘evolutionary purpose’; de organisatie vaart op het eigen kompas, de bedoeling van de organisatie ontvouwt zich door te luisteren naar wat de organisatie wil worden. Verder is er een streven naar heelheid bij iedereen, een uitnodiging om ons hele zelf mee te nemen naar ons werk. En ons te formeren door zelforganisatie vanuit gelijkwaardige relaties. Bij een gebrek aan een baas zullen we dan ook zelf onze conflicten op moeten lossen. Conflictoplossing wordt als een essentiële werkpraktijk gezien.

Niet verwonderlijk dus dat cyane organisaties als vanzelf methoden en vaardigheden ontwikkelen om vanuit gelijkwaardigheid conflicten op te lossen. Allereerst wordt er expliciet een podium georganiseerd waar onderwerpen die iedereen aan het hart gaan besproken en uitgesproken worden. Conflictvaardigheden worden bij alle medewerkers getraind. Er is een formele stap-voor-stap methode voor conflictoplossing (los het samen op, zet een bemiddelende collega of panel in of, als je er niet uitkomt, vraag iemand met groot moreel gezag erbij). En er is een gouden regel ‘het conflict gaat niet verder dan de betrokkenen’, geen roddel en achterklap.

En maakt het dan uit of een conflict ontstaat vanuit ziel of ego? Als ik in conflict kom met mijn ziel dan gaat het om iets ontzettend belangrijks voor me, iets waar ik niet niet naar kan luisteren. Zelfverloochening ligt anders op de loer. Het vraagt van mij mijn waarheid uit te spreken, ook al verwacht ik dat anderen die niet willen horen. Bij het ontvlammen van mijn ziel moet ik het conflict aangaan, anders is de prijs te hoog. De verlangens van mijn ziel kunnen zwaar wegen….. en me tot grote hoogte bewegen.

Als ik manifesteer vanuit mijn ego kan het muntje 2 kanten op vallen. Of ik manifesteer iets in de wereld waar ik en anderen blij van worden. Of ik wil iets manifesteren dat uit een onzuivere bron komt; mijn oordeel, cynisme of angst. Dan maak ik het ingewikkeld en creëer ik mijn eigen ruis, mijn eigen conflict. En mijn eigen pijn of pijn bij anderen. Het kan zijn dat ik besluit het conflict te vermijden of dat ik op wilskracht het conflict perse wil winnen…..

In de Alchemie van leiderschap staat een mooie metafoor beschreven over de samenhang van ons ego en onze ziel. In het oude China werd de Keizer gezien als een belichaamde godheid; hij stond in het centrum van de spirituele wijsheid en de maatschappelijke verantwoordelijkheid. De Keizer liet zich bijstaan door Wijzen, die hem informeerden over de aardse, hemelse en spirituele zaken. Ook was hij omgeven door Ministers, die hem op de hoogte hielden van wat er zich bij het volk & bestuur afspeelden en die hem raad gaven over het inzetten van zijn eigen leiderschap. Eigenlijk een Minister van Buitenlandse en Binnenlandse Zaken. De Keizer was vooral druk met zuiver Keizer zijn, als levend en zichtbaar symbool van leiderschap. Geen management en zeker geen uitvoerende taken. Vanuit de centrale positie op de spirituele en wereldse as gaf hij heldere opdrachten aan zijn volk.

In deze metafoor kunnen we onze ziel zien als het goddelijke in onszelf, de diepste waarden van waaruit we leven; onze Keizer-in. Met de behulpzame aspecten van ons ego kunnen we ons manifesteren in deze wereld, ‘eentje’ die helpt ons zelfbeeld te beschermen en ‘eentje’ die ons helpt met ons imago in de buitenwereld; onze Ministers van BIZA en BUZA. En dan zijn er nog onze spirituele hulpbronnen die ons ten dienste staan bij het uitlijnen van onszelf op alle lagen (mentaal, fysiek, emotioneel en spiritueel) en ons helpen aansluiten op de collectieve wijsheid; onze Wijzen. Een mooi samenspel!

Helaas zijn we door negatieve ervaringen soms zo benauwd geworden voor conflicten van het ego dat we vergeten ons in te zetten bij de conflicten van de ziel. En onze ziel ontvlamt meer en meer omdat we zien hoe de organisaties waarvoor we werken schade toebrengen aan mensen en onze planeet. Om betere organisaties te doen ontstaan moeten we het risico nemen om de waarheid vanuit onze diepe kern uit te spreken en dienen we een antwoord vinden op de conflicten die daarvan het gevolg kunnen zijn. Met behulp van het samenspel tussen Keizer-in, Ministers en Wijzen, opdat we voluit leven én ruziemaken vanuit wie we werkelijk zijn.

Voeding bij:

  1. Spiral Dynamics – Beck & Cowan
  2. Reinventing Organizations – Laloux
  3. The starfish and the spider – Brafman & Beckstrom
  4. ‘Holding Space’ – http://holdingspace.eu

Joke van IJzeren – 2017