Vertakken

Gek, hoe woorden ineens betekenis kunnen krijgen. Zo kwam vorige week het woord ‘vertakken’ bij me binnen. Als krachtige metafoor voor hoe we ons leven kunnen organiseren; vloeiend en moeiteloos verdergaand. Meenemen wat goed is, stoppen met wat niet meer werkt en zoeken naar nieuwe paden. Vertakkend; als een rivier, een boom, een blad. Groeiend, als in de natuur.

Een manier van kijken die mij helpt bij het vloeiend organiseren is die van ‘de spin’ en ‘de zeester’. De spin met zijn centrale brein stuurt de informatie naar de rest van het spinnenlichaam. Wordt er centraal bedacht ‘we gaan naar rechts’, dan gaan de poten ook naar rechts. Bij de zeester werkt het anders, er is geen centraal brein. Elke cel heeft informatie die van belang is voor het gehele functioneren van de zeester. Voelt een cel in arm 1 ‘deze stroming volgend leidt naar een maaltijd’ dan deint de hele zeester mee die kant op. Wordt er gevaar waargenomen in een cel van arm 3’, dan volgt de zeester radicaal deze informatie en beweegt de andere kant op. Verliest de zeester een arm, dan groeit hij gewoon weer aan … alle informatie zit namelijk in iedere cel.

Er verschijnt steeds meer ‘zeester’ in ons huidige organisatiejargon: zelforganisatie, wholeness (helen in plaats van fixen),  holacracy (distribueren van macht), deep democracy (minderheidswijsheid benutten in meerderheidsbesluit), inclusief leiderschap (feminiene én masculiene bron in balans in ieder mens), evolutionairy purpose (de toekomst ontvouwt zich, is niet maakbaar), de wereld van informatie & energie (het collectieve bewustzijn waar we allemaal uit kunnen tappen) en circulaire economie (delen & ruilen).

Én we hebben ons huiswerk te doen in het leven. Elke dag weer op zoek zijn naar ‘schone’ intenties, relaties en acties. Als we die blijvend onderzoeken, dan zorgen we er met elkaar voor dat er nieuwe ‘schone’ vertakkingen kunnen ontstaan die hun eigen weg zullen vinden. Schoonheid én natuurlijke groei.

Ik ben dan ook hoopvol naar de toekomst die zich aan het ontvouwen is. Dat we op weg zijn naar vitale communities waar we moeiteloos ons werk doen. Bezield, al ons talent inzettend voor het grotere geheel, vanuit goede relaties met onszelf & elkaar en met duurzame resultaten voor mens & moeder aarde.

Ik geef me over en ga waar de stroom me heen brengt…..

Wat me bezig houdt in het ‘zeester-organiseren’:

  • Pas toen ik werkelijk losliet, in dit geval het onderzoeksprogramma ‘The source of feminine leadership’, ontstond er ergens anders een beweging die werkelijk verder ging. Door mensen bij wie het licht volledig aanging en die zelf doorbouwden op het eerdere resultaat. Zo werd SOUL geboren; een programma over ‘The source of universal leadership, met initiatoren Ellen Waenink en Priscylla Beentjes.
  • Heb je het DNA nodig van de vorige zeester? Hoe houd je het DNA levend van de oorspronkelijke bron en is dat nodig?

Met dank aan ‘The starfish and the spider’ – Ori Brafman & Rod Beckstrom